Μια Μελωδία...Η Ζωή Poem by THEODOROS MANTAS

Ανάμεσα στα πλήκτρα η μουσική
ανθίζει και γίνεται χαρά ονειρική
που σε τραβά σε νύχτες μαγικές
που τ' άστρα σου χαρίζουν ματιές γλυκές.

Και χαίρεται και αγαλιάζει η ψυχή
σαν κάποτε που ήταν και αυτή παιδί
και γελούσε και χόρευε μες στη βροχή
και πίστευε ότι γίνεται πράξη μια ευχή.

Άβυσσος δεν υπάρχει τούτη τη στιγμή
γιατί η άνοιξη έχει έρθει και είναι χαρωπή
με αρώματα και χρώματα πολλά
με χελιδόνια και αηδόνια στα κλαδιά.

Και οι ευωδιές είναι του ανέμου αγκαλιές
και οι σκέψεις γίνονται αθώες λευκές
και ο χρόνος μες στο κέφι προχωρά
και δεν σε νοιάζει αν που το ποτάμι τραβά.

Μια μελωδία είναι τούτη η ζωή'
μια εποχή που κυλά δίχως αφορμή'
ένα κορμί που αφήνεται στη φυγή'
ένα δάκρυ που γεννά...την ανατολή.