Σιωπά ο άνεμος τη στιγμή
που δίνεται γλυκό φιλί,
γιατί θέλει και ‘κείνος να χαρεί,
του έρωτα τη φλόγα...την αρχή.
Με ‘να αγκάλιασμα ζεστό,
τυλίγει το πρώτο σ' αγαπώ,
που άστραψε στον ουρανό
σαν άστρο...φωτεινό.
Και έπειτα φεύγει μακριά
προς της ερήμου τη μοναξιά
γιατί την αγαπά βαθιά'
γιατί δεν θέλει μόνη να ξενυχτά.
Και αν περπατάς μοναχός
και ψάχνεις της ψυχής το φως,
ίσως ακούσεις να τραγουδά...
άνεμος στην έρημο π' αγαπά.
Ένα φιλί... μια ερωτική αυγή
ένας άνεμος που ποθεί,
μια έρημο μοναχική'
ένα φως που φίλησε τη γη.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem