Φως Poem by THEODOROS MANTAS

Φως

Φως...προσφέρεις τη χαρά
στης ψυχής τα πιο βαθιά,
τα δωμάτια τα σκοτεινά
που δεν φθάνει...ματιά.

Το χρόνο...αψηφάς,
σαν ποτάμι λαγαρό κυλάς
ποτέ δεν σταματάς
στο άχρονο Συ πατάς.

Αγαλλιάζουν τ' άστρα
σαν τ' αγγίζεις σιγηλά
σαν τους χαρίζεις τη φωτιά
που δεν σβήνει η καταχνιά.

Φως...άχραντη ματιά
'κείνου που μόνο αγαπά
της πλάσης του τα παιδιά
τα κρίνα τα λευκά.

Saturday, June 8, 2019
Topic(s) of this poem: feelings
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
THEODOROS MANTAS

THEODOROS MANTAS

CHALKIDA
Close
Error Success