του Δρόμου...Η Σκιά Poem by THEODOROS MANTAS

Μια σκιά τη νύχτα ξενυχτά,
μονάχη στο δρόμο τριγυρνά,
κοιτάει τα άστρα τα λαμπρά,
ψιθύρους αφήνει στα κρυφά.

Είναι το ταξίδι της μακρύ,
είναι το κορμί της μια πληγή,
που άνοιξε ένα γλυκό φιλί
μια ρόδινη όμορφη στιγμή.

Κρατάει τσιγάρο και πονά,
για 'κείνα που λέμε αλμυρά,
που φέρνουν δάκρυα πικρά,
που κάνουν τη σκέψη να λυγά.

Σκοντάφτει μα πάντα προχωρά,
προς ΄κει που χτυπάει η καρδιά,
προς 'κει που ανθίζει λεμονιά,
προς το φεγγάρι που αγαπά.

Είναι οι μνήμες της γλυκιές;
Είναι τα θέλω της του χθες;
Και αν την πρόδωσαν αγκαλιές
δεν ξεχνά τις καλές στιγμές.