Των Σκέψεων Το...Φως Poem by THEODOROS MANTAS

Σκέψεις άγνωρες, μακρινές, βαθιές
μες στο απέραντο σκότος τριγυρνούν
και σαν αθόρυβα ζυγώσουν...
αποζητούν κάτι να σου πουν.

Σε δάσος λαμπρών άστρων κατοικούν'
φωτίζουν της πλάσης τηνψυχή,
απαλύνουν την κάθε ενοχή
και ΄κείνες χαράζουν τη διαδρομή.

Απάτητο είναι το μονοπάτι τους,
και ανειρήνευτο το άσπρο άτι τους
που έχει κατάλευκα πλατιά φτερά
και σε ταξιδεύει σε μέρη ονειρικά.

Τις πιάνουν τα δίχτυα των σοφών,
τις μασκαρεύουν οι κραυγές των μικρών
μα ότι και αν η ανάγκη θα πει
το βασίλειο τους θα ΄ναι πάντα εκεί.

Και σαν έρθει η στιγμή η τελική
που έχει ορίσει της μοίρας η βουλή
μπροστά σου θα αστράψει φως...
δικός τους θα είναι ο πρώτος δαυλός.