Φεύγουν οι φίλοι,
τραβούνε ταξίδι,
σε άλλο πλανήτη
μες στη σιωπή.
Περνούν οι στιγμές
σαν νότες πικρές
και αφήνεις κραυγή,
που ακούει...ψυχή.
Σε πνίγει το δάκρυ...
της θλίψης παιδί
που φέρνει η αστραπή
που παίρνει...ζωή.
Φαρμάκι ο πόνος
τον νιώθεις μόνος'
ανοίγει πληγή
και μένουν τα γιατί.
Ζητάς εξηγήσεις,
στης μοίρας το χάρτη
που δείχνει νησί
που ανασαίνει... η φυγή.
Φεύγουν οι φίλοι
ανοίγεις την πόρτα'
κοιτάς την ανατολή...
κλείνει η πληγή.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem