Ουρανός Poem by THEODOROS MANTAS

Του ουρανού το διάφανο βλέμμα
έχει τόσο χάρη και ομορφιά
που το δείλι με τη ρόδινη του πνοή
έπλεξε 'κει του έρωτα τη φωλιά.

Είναι η αγάπη και η ευτυχία
η ευωδιά του ρόδου, του γιασεμιού.
Είναι το φεγγάρι και τα αστέρια
δάκρυ κρίνου αθώου τρυφερού.

Είναι η μοίρα μας τόσο κοινή'
είναι η ζωή μας μόνο η αρχή'
το αιώνιο μονοπάτι στέκει εκεί
που η ψυχή των αγνών κατοικεί.

Και κάθε φορά που κοιτάς ψηλά
πουλιά της ελπίδας, της λευτεριάς
θα τραγουδούν στο απέραντο γλαυκό
γιατί ξεδιψούν στης Αρχής το λευκό.