Σαν ανάψει μια νύχτα η φωτιά
από της όμορφης τη ματιά
δεν θα υπάρχει πια ανατολή
σαν το γλυκό της το φιλί.
Δεν θα υπάρχουν πια βροχές,
δάκρυα και πικρές στιγμές,
μα μονάχα χάδια και αγκαλιές
και ταξίδια σε ειρηνικές ακτές.
Και της άνοιξης ηφωνή
θα είναι η δικήςη ψυχή
και σαν το ρόδο ευωδιαστή
και σαν το σ' αγαπώ της παντοτινή.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem