Άστρο Του Ουρανού Poem by THEODOROS MANTAS

Ω! Μεγάλο άστρο του ουρανού
η βουλή σου φως αθώο και βροντερό
που χύνεται με την ορμή του κεραυνού
και σαν τραντάζει της γης τα σωθικά
το βλέμμα υποκλίνεται ευλαβικά.

Το σκοτάδι το παλεύεις το νικάς,
με τη γαλήνη σου το σύμπαν κυβερνάς'
με το χάδι σου ανθίζουν οι ανθοί,
με το δάκρυ σου βάφεις την ανατολή'
το μαγευτικό από Σε έχει πλαστεί.

Ω! Μεγάλο άστρο του ουρανού,
Συ της ψυχής μας ο ουρανός
που 'ναι διάφανος και λευκός
Συ της ελπίδας μας το αιώνιο φως
Συ ο δαυλός μας στο άγωστο εμπρός.