Πίκρες Αδερφικές Poem by THEODOROS MANTAS
Πίκρες Αδερφικές
Μεγάλος ήταν ο πειρασμός
στο όνειρο ήταν αετός
που σαν πετούσε ψηλά
τα φτερά του χάιδευαν
της θάλασσας τα μαλλιά.
Δράκοι στάθηκαν στο νερό
για το ταξίδι το μαγευτικό
που σαν ερχόταν η αυγή
ξεδιψούσε κάθε ψυχή
και ακόνιζε τη λόγχη το σπαθί.
Μα σαν ήρθε ο καλός καιρός
και η ματιά ζύγωσε κοντά
στου όνειρου τις πύλες τις τρανές
σύννεφο από πίκρες αδερφικές
έπνιξε του αετού...τις κραυγές.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Delivering Poems Around The World
Poems are the property of their respective owners. All information has been reproduced here for educational and informational purposes to benefit site visitors, and is provided at no charge...
8/28/2026 9:47:59 AM # rel_20260827T145718Z_a0f1bd3
