Οι Χτίστες Poem by THEODOROS MANTAS

Σε μια απότομη στροφή
'κει που τελειώνει η διαδρομή
ζητούν το γλυκό κρασί
που υπόσχεται ''η διαφυγή''.

Και υπάρχουν οι πληγές
που το υψώνουν στην κορφή
το δράμα, τον γκρεμό...τη φυλακή'
το χώμα αγαπούν γιατί;

Είναι το βλέμμα θολό,
είναι το βήμα πολύ μικρό,
είναι η σκέψη σαν καρφί...
και η υπόσχεση απατηλή.

Και αφήνουν κραυγές,
και ανάβουν πυρκαγιές
στους δρόμους, στις γειτονιές
μα 'κείνοι χτίζουν...''τις φυλακές''.