Η Άνοιξη...Φεύγει Poem by THEODOROS MANTAS

Φεγγάρι δακρύζει, ερημώνει η γη
η άνοιξη φεύγει σαν κύμα γλαυκό,
σε 'να ταξίδι σε τόπο κρυφό,
χελιδόνι γνωρίζει το δρόμο αυτό.

Τελειώνουν οι χαρωπές στιγμές,
ξυπνούν σπίθες και πυρκαγιές'
και 'να ρολόι φυλακίζει τις ώρες
τις πιο όμορφες και ερωτικές.

Αγέρι πονάει σαν κάμπος γυμνός
που μια φωτιά του πήρε το βιος
σαν η Μοίρα με 'να λεπίδι
έσβησε ενός άστρου το φως.

Που πας λουλουδάκι της χαράς
και αφήνεις τα χρώματα μοναχά
να πέσουν στης λάβας την απονιά.
πώς να αντέξουν τη δίψας την ερημιά;