Κόσμων...Έρως Poem by THEODOROS MANTAS

Αγκαλιάζει το ασήμι... το λαμπρό χρυσό
σαν η Μήνη φιλά πέλαγο γλαυκό'
τα κύματα τραγουδούν για τη χαρά
ήρθε η γη με το μαγευτικό κοντά.

Βασίλισσα Θεά της νύχτας η ομορφιά
φόρεσες απόψε τα γιορτινά'
φεγγίζουν τα άστρα που βαθιά αγαπάς
χαίρονται γιατί άναψε η φλόγα της καρδιάς.

Ανεμώνες, ρόδα, γιασεμιά και λεμονιές
χορεύουν μες στων κήπων τις ευωδιές'
χάνονται μες στο σκότος οι άγριες κραυγές
δεν χωρούν στον έρωτα φοβερές βροντές.

Ω! Κόρη του Υπερίωνα, της Θείας
της άνοιξης του καλοκαιριού της ομορφιάς
ήρθε με τα βέλη του το άρωμα της δροσιάς
και έγειρες στο πέλαγο που αγαπάς...