Σαν Πλαγιάσει... Το Φως Poem by THEODOROS MANTAS

Βουλιάζει ο ήλιος στη σιωπή
φεύγει η ρόδινη ανατολή
και 'να παραμύθι της χαράς
φέγγει σαν το άστρο που κοιτάς.

Ανάλαφρα φτερά φοράς
απλώνεις το όνειρο και πετάς
σε όλους τους κάμπους της ψυχής
σε όλα τα γιατί που θες να βρεις.

Ανθοί ξυπνάνε χαρωποί
μέσα τους της άνοιξης η φωνή'
ένα τραγούδι θέλουν να πουν
για τους έρωτες που ξαγρυπνούν.

Η Αίγλη στο δρόμο περπατεί
όμορφη κόρη αποζητά φιλί
μεθά το κύμα με κρασί
για μια ακτή που βαθιά ποθεί.

Φεύγει ο Υπερίωνας ο λαμπρός
πάει ο κόσμος ο θνητός'
ακούς των αγγέλων τη μουσική
και ΄να λευκό φως σε καρτερεί.