Σφυριξε Αντιο Κι Αυτο Το Καλοκαιρι Poem by Mary Skarpathiotaki

Και αυτό το καλοκαίρι
έγινε καπνός..
Σα καραβάκι στο Αιγαίο
Σφύριξε αντίο!

Γαλάζιο το κύμα,
η θάλασσα βαθιά!

Ένιωσα.
Ένιωσες
Πόνεσα,
πόνεσες!

Έκλαψα κι
έκλαψες στα καθιερωμένα.

Μαζί
στα επίκαιρα.

Σκοτάδια γύρω κι ας φέγγει..
βραδιές μελαγχολικές,
ωραίες
ή νωθρές.

Κι ήρθε το απόγευμα
Τι δείλι
μεσοφιστικέ καναπέ και
κόκκινο ουρανό!

Που να κοιμηθώ, τώρα..λέμε!

Θάματαγύρω,
μύριαδες
χορεύουν στα μάτια μας
Εμπρός
Χώρες εξωτικές
θάλασσες μακρινές..
Ότι δεν μπόρεσα,
δεν μπόρεσες..
να δεις, να αλλάξω,
να αλλάξεις..
...
Άκου..

Ακούς μια υπόκωφη
οιμωγή;
Σαν χιλιάδες μαυροφορούσες
με βαγιόκλαδα!

Η γη μας! !

Τριζόνια,
ζέστες,
δροσιές! !

Τζι, τζι, τζιιι..
Κοίτα! !

Φωτιές
πνιγμοί, σεισμοί..
Πόλεμοι!

Παντού τα ίδια! !

Τρωκτικά
μεατσαλάκωτα κουστούμια...

Συσσίτια μεσημεριάτικα
τα σχέδια
'πέσαν στο κενό.
Βομβιστικές επιθέσεις ευτυχίας
με εικονικά φούμαρα!

Παιδίσκη ανέμελη
το ΑΥΡΙΟ
καπέλο φοράει ψαθωτό...

...Εν τω μεταξύ,
φίσκα οι Εκκλησίες
στα γαρούφαλλα,
κηδείες, γάμοι, βαφτίσια...
κουφέτα!

Και να μυρίζει ο Τόπος,
μπουγαρινιές, βασιλικούς
και αγιόκλημα!

Ολημερίς
οι καρδιές μας
χτυπούν δυνατά'
σαν προσευχές
ατέλειωτες
σε λειτουργιά,
στην Αγία Σοφιά!

Τι να τρέχει;
Όλα στο "θα....".

Ελπιζοντας προσμένουμε,
προσμένουμε ελπίζοντας..

Τίποτε δεν αλλάζει'προσδοκάμε
το θάνατοορθοί,
ρίχνοντας..το..κλασσικό,
ελληνικό ανάθεμα!

Πριν το τέλος
η
παραγγελία ελήφθει:

'Ε ψιτ,
έναν ελληνικό παρακαλώ
με ολίγη.
...
...
® Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη