Σαν είσαι νέος κοιτάς μόνο την ανατολή
και το σκοτάδι το έχεις για αναψυχή'
και 'κει ανέμελος χορεύεις ως στην αυγή
ώσπου να δώσεις και το τελευταίο σου φιλί.
Την ώρα δεν την κοιτάς δεν την λογαριάζεις
μόνο τις κρυφές συναντήσεις έχεις στο νου
γιατί διψάς για τη γλύκα και την πυρκαγιά
που σου χαρίζουν τα χείλη της τα καυτά.
Ο δρόμος σου είναι μακρινός και χαρωπός
σπαρμένος με ελπίδες, έρωτα και φως
και αγαπάς τα ταξίδια και τις αγκαλιές
και αναζητάς μόνο του κόσμου τις ομορφιές.
Σου αρέσει το νέο, το ξένο και οι αλλαγές
και πάντα προτείνεις δίχως να έχεις ενοχές.
Και σαν έρθει το αγέρι και οι πυκνές βροχές
γίνεσαι χείμαρρος και σαρώνεις το χθες.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem