Στης σιωπής τις αμμουδιές
σε κρυφές τρυφερές στιγμές
της ψυχής οι βαθιές πληγές
σβήνουν μέσα σ' αγκαλιές.
Αστέρια γίνονται φωτιές
που ανάβουν οι ματιές
σαν ζητήσουν οι καρδιές...
χάδια δίχως ενοχές.
Φιλιά και Κόκκινο κρασί
η λάβα η πιο καυτή
της έκρηξης του κεραυνού
του πιο όμορφου δειλινού.
Ευωδιά, θάλπος, σιγή
ρόδα της άνοιξης πηγή
κήποι...σαγηνευτικοί
κορμιά γυμνά μιλούν εκεί.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem