Το Αγιο Μυστικο ποίηση: Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη - Θεσσαλονίκη επεξεργασία Κι Ελεύθερη Μεταγραφή Για Τραγούδι: τάκης Φάβιος Poem by Mary Skarpathiotaki

ΤΟ ΑΓΙΟ ΜΥΣΤΙΚΟ


Τι κι αν τριγύρω η νυχτιά χαιρέτησε την πλάση
Και σφάλισαν τα βλέφαρα,
οι ώρες που'χαν περάσει
Η σιγαλιά απλώθηκε,
παρθένα πέρα ως πέρα
Κι η Παναγιά ευλόγησε
το μυρωμένο αγέρα.

Γλυκοκοιμούνται οι κοπελιές και τα φιλιά αφήνουν.
Ανθοί στο μαξιλαρι τους, του έρωτα να γίνουν.
Τ'αγόρια σιγοτραγουδούν του φεγγαριού τα πάθη. Ρωτά η Πούλια τ'αστρα της, το μυστικό να μάθει.

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΔΕΝ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΚΙ ΟΥΡΑΝΟΣ ΤΟ ΔΕΙΧΝΕΙ.
ΑΠΟΨΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΕΡΩΤΑΣ, ΠΑΝΤΟΥ ΤΟ ΔΙXTY PIXNEI.

Χρυσά τα στάχυα μολογούν, πως πάλι ξημερώνει.
Ρόδα με ρόδα ενώνονται κι ο ήλιος ξεσπαθώνει.
Τα σύννεφα παίζουν κρυφτό κι ένα πουλί εφάνη.
Η ανατολή, αγκάλιασε τον κόσμο σαν στεφάνι.

Θεοσταλτο του στεναγμού το αχ τρεχει να φτάσει. Στα χείλη που ανασαίνουνε της μέρας το γιορτάσι. Ύμνους αγγέλων ψάλλουνε τ'αηδονάκια σάμπως.
Τα δασοτόπια να ρωτούν του μυστικού το θάμπος.

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΔΕΝ ΚΡΥΒΕΤΑΙ, ΚΙ ΑΝΟΙΞΗ Τ'ΑΠΛΏΝΕΙ
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ, ΜΕΤΑΞΩΤΟ ΣΕΝΤΟΝΙ.


Ποίηση: Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη - Θεσσαλονίκη
Επεξεργασία κι ελεύθερη μεταγραφή για τραγούδι:
Τάκης Φάβιος.