Ach hoor het leven zingen
over de terloopsheid der dingen
de dingen laten zich niet dwingen
ook al staat de meester te springen
dat het zo niet hoort maar zo
alles wordt door hoeken verstoord
alles wordt meetkundig vermoord
ik zou je het liefste in een doosje willen doen
zo willen we alles bezitten en beperken we zoveel
zonder het werkelijk te bemerken
leven we al gauw in een te veel
en ontwaren niet meer dat luchtkasteel
dat kind ten hemel reikend
en naar kastelen kijkend
in het terloopse ontwart zich het wijze
zo mompelt de kinderlijke heer
en schuifelt achter zijn grijze
slinger aan van het bestaan. M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem