Het is geen kunst
om een mooi
gedicht te schrijven
met ginds op het strand
de ondulerende lijven
die als Venetiaanse gondola's
door kabbelende golfjes priemen,
het is niet moeilijk
om de rode striemen te zien
dansen op het blanke vel
in het spel van
aan en uit-knopjes
-die vind ik wel-
maar om in stanza's
de cadans te behouden
dat is als een derwisj
in mijn hart zijn rondes
te laten draaien
of de herinneringen;
eenparig de lippen
van moederliefde
die menigmaal
zeer teder op mijn
voorhoofd brandden.
08-10-2009 Madrason
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem