Bananenbrein Poem by Madrason .

Met hun lijden ons kastijden
vele heren projecteren
domineren doen ze ook
stenen werpend en ook terend
en het gouden kalf vererend
oh zo kwetsbaar zich verwerend
zonder veerkracht, zonder macht
bamboestengel die niet brak
met een bloesem in die droesem
sprak zo midden in de nacht
floot met gors samen een zang
zo ontstond de samenzang
in de gang vallen de stenen om
vallen om om dat wat dom
en vormen zo de lange keten
gevolg van oorzaak het geweten
recht is recht en krom is krom
en al het and ' re samenhang! M