BLACKHOLE SUN 4. Poem by Peter Verhelst

BLACKHOLE SUN 4.

4.
Als jij niet langer, niet meer
Hier, louter herinneringen, één voor één
Verdampend, en ik altijd overal alleen
Op zoek naar niets, door slapeloosheid verteerd

Omdat ik niet van je wil dromen.
Ik wil niet dat je doet alsof je er nog bent
Niet langer vlees en spieren, geen geile, lome
Glimlach meer, ik ben niet langer wie je hebt gekend,

Je hebt me met je meegenomen. Laat
Het ding dat ik hier ben met rust,
Een ding vol pijn dat leeg moet lopen, doodshaat

Die zichzelf verbrandt, tot ik gezuiverd en gelouterd en -
Zorg goed voor wie ik was. Denk nog één keer aan de kus
Die ik had willen zijn. Vergeet de kus die ik niet langer ben.

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success