Brandt Van Verlangen Poem by Madrason .

Men slaat in een democratie Wappies (welke niet bestaan)
dood met loden olifanten en klaagt dan over het uit zijn
verband rukken van het gesproken woord…...
heeft echter mooi tersluiks ‘dat' in de kiem gesmoord.
Woorden gelden niet voor hen welke aan het ideaal
brutaal een bevlekte spiegel voor durven te houden.
Dat zal men gaan tonen met mediageniek honen.
De komedie mag niet verstoord, wie het laatste lacht behoudt
blijkbaar het hoogste woord.
De protagonist met de toorts van het vrije woord
met zijn Quick en bevlekte kristal zal men onder groot bijval
troosteloos en ongenoemd vermoorden. ‘Ach gut, dat was een ongeluk
op het arme ongelijk'. Zelfs het lijk blijkt niets meer van de glorie
van oranje, rood-wit-blauw gewapper, democratie, te kunnen ervaren,
de witte pluim stijgt op uit de industriële uitvaartschoorsteen.
Familie was er niet bij want het moest snel vanwege zwarte strepen
en oranje stropdassen en AMvB's en last but not least, cordon
sanitair op verzoek van burgervader en consorten…. Dela, fluks de
oven in! M