Buitenwacht Poem by Madrason .

Let niet te veel op de buitenwacht
die schuilend in de nacht om je lacht
en haar onwaarheden verspreidt
wordt niet eender zulk een rammelpot
die telkens weer wat grommen doet
zodra hij van die roddels horen moet
hoe hij wel werkelijk zal zijn
let niet te veel op de buitenwacht
die in de kou en buiten wacht
en eenzaamheid begeleidt
grom een keer en het is klaar
maar wordt toch niet zo'n rommelaar
die grommend kijft om niet
maar binnen-vettend blijft
blaf een keer naar buiten gaand
verhef je stem eens dik verwaand
en jaag de donderstenen weg
ja, schenk de zeikers maar hun pech
want buiten lacht het leven toe
daar wordt het lachen nimmer moe,
want buiten lacht het leven toe
wordt daar het lachen nimmer moe. M