DAS BOOT 1 Poem by Max Temmerman

Voor Tom Liekens & Stefan Serneels
Een straat loopt dood in mijn hoofd.
Zit ik op een stoel, puilt mijn lichaam nog niet uit
of reeds krom ik mijn schouders naar de grond,

naar mijn handen die de tijd bijhouden. Ik bal ze tot vuisten,
mijn nagels diep in mijn palmen. Het bloedt niet.
Het doet pijn maar niemand die dat ziet.

Een straat loopt dood in mijn hoofd. Als een werkschuwe bedelaar
kijk ik van u weg. Ik ben een jongen van tien die in het oog houdt
hoe het licht valt. Ik tel de wervels in mijn rug.