Voor Tom Liekens & Stefan Serneels
Ook in een landschap dat te ruim is of te open
kan je verzuipen, zoals de man weet die diep in een bos
ten onder gaat aan een overdosis bomen.
Net zo gaat het onder water: je kan in een luchtbel
zitten en toch voelen hoe de druppels
weifelend je longen betasten.
Trek je terug in je gedachten als in een instinct.
Haal er diep adem. Dompel je onder in flarden natuur.
Diep in je hoofd schuilt de ongerepte variant.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem