De man was oud hij had geen moed geen kracht alleen
een hond die hem naar geuren voerde vage
sporen van haar de geliefde die zomaar was verdwenen
hij zocht en vond van alles pennen poppen
dingen die hij niet zocht maar bleef verzamelen foto's
van andere geliefdes kinderen netjes wachtend
gele hoedjes op nu dood wellicht verzopen
of ergens onder geplet gespleten spijs
hij mocht er niet aan denken de man was veel te oud
begreep geen snars van wie gestorven waren
waarom en hoe geen snars van zij die blijven leven.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem