DE DERDE DAG Poem by Jan Lauwereyns

DE DERDE DAG

De man was oud hij had geen moed geen kracht alleen
een hond die hem naar geuren voerde vage

sporen van haar de geliefde die zomaar was verdwenen

hij zocht en vond van alles pennen poppen
dingen die hij niet zocht maar bleef verzamelen foto's

van andere geliefdes kinderen netjes wachtend

gele hoedjes op nu dood wellicht verzopen
of ergens onder geplet gespleten spijs

hij mocht er niet aan denken de man was veel te oud

begreep geen snars van wie gestorven waren
waarom en hoe geen snars van zij die blijven leven.

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success