De Echo.. Poem by Madrason .

We zien de moeder niet meer in het verhaal
gepreoccupeerd met onze eigen dingen
en vol verwachting-en kloppen onze harten
als machines die ons telkens dwingen
zodat we niet meer leren te delen in de smarten
op zoek naar vreugde en vertier
ontloopt men zelfs het plezier
het klinkt wat wrang want we zijn bang
rennen voorbij aan het levensmysterie
en zie oh wie had dat gedacht
weer niet gezien dat iemand zwanger is
dat is mijn grootste ergernis
dat we zo zwanger aan gemis. M