[De echo van de sterren] Poem by CLARA JANÉS

[De echo van de sterren]

De echo van de sterren
wiegt de zee van de zinnen.
In zijn honingkelk
vangt de roos van het hart
de droom van de tijd.
Het schijnsel van de klank
ontleedt zijn dodelijke klopping in licht
en ontvouwt de wereld zijn afzondering
op zoek naar het onbeslechte ogenblik:
de leegte verscholen
in de zwarte golfslag van de nacht
of de ziel als stut van het heelal.

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success