Hoe geluk een ander pijn gaat doen
die dan die pijn spiegelt in het zijn
die dat geluk weer klein
tracht te willen maken
……………..doen verzaken
dat is het existentieel gekwijn
het roept, verdwijn hier
het is hier niet leuk
en ZO mag je zeker niet zijn
katten in het nauw
dat zijn we geworden
we slaan en verwonden
als gebeten honden
en likken steeds
en juist aan........
Open wonden
gronden tot Bestaan! M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem