De Kater Van Kater Poem by Madrason .

Als een dweilorkest
Als een dweilorkest
doet hij zijn best
de herrie merrie mak te temmen
hij hoort honderden stemmen
die hem remmen en beklemmen
het enige dat drank oplost
het kale bos nog meer ontbost
- kom nog niet tot elf -
dat ben arme jezelf.

Enkelvoudig en gemeen

Duizend vrouwen om me heen
nam ze allen op het doek
en diep van binnen
zeer sereen
het was gemeen
zó alleen
enkelvoudig en gemeen
voelde heus geen spijt
had daarvoor geen tijd
fixeerde immers eeuwigheid.

Tot aan 't einde in de kast

Verbeten als geslagen hond
dronk ik me blauw
sloeg ik mijn vrouw
en liep verslagen rond
vierkant in mezelf verloren
ben mezelf maar tot last
ben het potlood en de kwast
tot aan 't einde in de kast.

Madrason 13-10-2009