De Krokodil Is Dood Poem by Madrason .

Als ik dood ben dan staat dat wat men leest, in roestvrij staal gefreesd mijn verhaal. Men loopt niet bij een uitvaart weg maar wel tijdens het leven. Meneer Pastoor en vriendenkoor ze spreken als uit een mond. Hij was zo nobel, zij was toch zo goed, ze hebben hard gewerkt en plots zullen ze sterk worden gemist. Ach, de cirkel is weer rond, daar waar de hokjes lagen, zijn er nog vragen? Is iemand het er niet mee eens dat ze zijn heengegaan? Zoals op een bruiloft het weerwoord mag bestaan, nog halverwege inspraak kan worden gegeven. Ach, waren ze beiden nog maar gewoon In Leven. Mozes lacht en houdt mijn hand troostend vast. Ach laat ze maar in laatste traan en waan dat zij die achterbleven ook Werkelijk bestaan. M