De Ontsnappingskunstenaar Poem by Madrason .

In zijn Escape-cape lag hij daar
en was hij zomaar gestorven
met het brood nog in zijn hand
het was nog niet bedorven
er zat een lijster op zijn hoofd
die durfde niets te stelen
er klonken klanken in de lucht
alsof uit zeven kelen
die zongen, ‘hij is heengegaan,
kom nu het brood maar delen! '
de bladeren die dansten zwaar
voor de ontsnappingskunstenaar
aan zijn verstilde voeten
alsof ze hem ter afscheid toch
nog eens wilden begroeten,
alsof ze hem ter afscheid toch
en uit respect………….
nog eens wilden begroeten. M