De Pogrom Der Vormen Poem by Madrason .

Zoals het leven, weggezogen
wordt alles plat, en hoekig mat
en moet binnen de wetmatigheid
men zoekt passend naar eigenheid
van cuneiform naar de Hebreeuwse
typografische rechtlijnigheid
zoals met het doodlopende spoor
naar die Endlösungszeit
waar ijzer in vuur haar
pure spoor verloor
en ook haar waardigheid
zo keerde de trein zich om
stom reed ze in op de commune
van de vrijheid, van de kibboets
naar de landroof van het
hen beloofde land toe,
zoveel gezond verstand
gaat daarmee hand in hand
met broertje Nethanyahu
een deja vu met
de geleden spijt
het verleden achterhaald
door toekomende tijd
of is het nijd, en haat
het oog om oog
en het tand om tand
dat voor de koloniaal
toch zo mooi samengaat
met eigen liniaal
in ongezond spagaat
zo reflecteert pontificaal
van niets geleerd, naar nieuw verhaal
wat in het zwart verscholen zat
die diepste schreeuw om warm onthaal! M