De Retoriek Der Domheid Poem by Madrason .

De retoriek der domheid voert tot verlaging van het denkvermogen. Alles is geoorloofd achter een domme muur, je mag aanzetten tot het niet redden van mensen, maar niet tot haat. Je moet tegenprestaties leveren zodat die achter de domme muur van jouw participatiepassie wijzer worden. Je moet meewerken aan de graaimoraal anders wil men je nergens hebben of je moet wegkijken dan, hen en jezelf verloochenen dat loont! Hypocrieten betalen slaven en zeggen pardon tegen gediscrimineerden en laten alle vrouwen voortaan ongeacht niveau voorgaan! Maar drukken de basis ten onder en die basis wordt dus zeker niet gezonder, het mort en knort, trekt gele hesjes aan, wil ergens voor gaan staan!

De retoriek van de domheid voert tot oorlog, want nog meer domheid leidt tot irritatie, over-herhaling en of verveling! Dus om dat te voorkomen lult men stront uit openbare mond, verdeelt het volk tot op het bot, holt sociaal zijn, sociale woningbouw en voorzieningen uit, omdat men er garen bij spint! Men geeft ratten de leiding, ze komen met onzalige geweldige ideeën, waar en hoe er nog meer te plukken valt van kleine man/vrouw. En dan spreekt men je hautain en neerbuigend toe, dat je hun kont wel eens mag likken en van al die stront mag slikken voor die waanbaan en ontleent er ondertussen ook nog eens een eigen bestaan aan! (Verdienmodelcultuur)

De retoriek van domheid heeft nog nooit tot goeds geleid!
Het ergste komt nog van mijn betoog, tot hem/haar die bewust loog, de kluit bedroog, zeg ik maar een ding "What goes around must come around for that's the sound of Nature and I'm no nasty Allice! M