De Schapen Ontslapen Poem by Madrason .

In stilte uit de revolte gekropen
het is te bezopen
het lijf teruggebracht
tot aan wat Nooitgedacht
de kieren kraken, de kleuren blaken
de wielen gieren en spaken
de kleppen die brullen
ach gut laat ze maar lullen
maar daar klemt het verhaal
het is het bestaan in de weegschaal
gedaan
met een traantje teveel op die van Richter
nederigheid levert krenten geen centen
‘geen recht tot bestaan' moet wel verder gaan
de Selbstbehaupting als egoshock
ach guttig toch help me waar ben je nu dok
in stilte schudt de machine
het noeste roest van zich af
men misbruikt het telkenmale
men eert niet meer wat geschapen
wat ons dient en creëert
men is in een donkere wolk blijven slapen
en plots betreden zo nu in dit heden
malloten de Bühne en stelen de show
ach die grote heer hij heeft het niet begrepen
de schapen zijn geen volgers meer
ze kennen nu het recht van kiezen
en voelen zich zo zwaar bedrogen
en pikken het niet meer meneer
ze hebben Alles te verliezen
denk daar Nu maar eens aan
…………………………….Jantje Regeer!