De Vrije Cipier Poem by Madrason .

Op de vele schermen
de venster van de ziel
reflecties zonder tegenspraak
vermattend
lijdend aan staar
alleen nog visie
daar op een meter
ruimte
om je hoofd
de synapsen hebben honger
verbindingen ontstaan
niet in deze modus vivendi
de cel die we allen ontvluchten
wordt harder van beton
de zon komt er maar
elke dag heel eventjes
door de tralies stralen
op een vierkante meter of twee
men lijkt er te verdwalen
en 's avonds lijkt het
zo mooi in zo'n kooi
al die sferische lichten
op die snakkende gezichten
wachtend op prikkel
smachtend naar prooi
als sidderalen
boos om ronde kom
en..........
gebrek aan vergezichten. M