Decadentia Poem by Madrason .

Vrouwe Justitia draagt een kunstgebit
dat ook nog eens heel lelijk zit
en als zij spreekt, verbleekt de zon
verbreekt zijn trouw waar zij begon
oordeelt niet zo gij nu ziet
opdat ge ooit beoordeeld wordt
zoals U doet, het Al tekort
een stenen tafel dat waart gij
maar nu vaart gij aan welvaart's zij
een Gouden Kalf en in de sloot
ach liefste gij, slaat langzaam dood;
...... Erbarme dich, Heb Medelij! M


PS: Sinds alles naar rechts neigt en recht krijgt,
faalt het systeem en lijdt het aan oedeem.
Le droits des L'Homme is op het kot geworpen
met als de Teerling, het niet toelaten van Vluchtelingen
en erger nog, een schampere 500 kindertjes!
Schande voel ik en een grote gevoede les in woede! M