Waar het plan is gemaakt
dat al voorzag hoe dit grijze
liggende halflicht juist op tijd de
wachtende daken zou bereiken
die het nu aanraakt
van de exact in dit jaar
passende stad: de vermoeide,
zo hoerige doch volmaakte
bocht van de gracht, de beroete
gouden hovaardij van gevels. Wat daar-
van doordringt nog in het traag
kantelende hoofd van de man
beneden je in de straat
met zijn muts van vervilte haren,
drie jassen, een winkelwagen
vol plastic, die ondraaglijk lang
als een waadvogel op één been staat
in de aarzelende eerste sneeuw.
Hoe ook dit volgens plan
al verleden is nu je hand
het laatste kalenderblad omslaat.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem