Divine Anonieme Poem by Madrason .

Mijn pen en kwast zijn daders van de kleine sluipmotieven
naarstig op zoek naar grootser composities.
Opdat ik nimmer me zal gaan vervelen
bekruis ik en bestuif ik met haar, edele delen,
zie; ben ik de jury en de rechter van die creatie
openbaar of is dit weer een kermis der ijdelheden
de carnvalesk pedanterig te moe gestreden nar
in blauwig schip gevuld met zottigheden
schooiend om trekvolk en om
ziel in wat bij te zetten zeilen. M