टुटेका सपना Poem by Don Subba

टुटेका सपना…
फिक्का छन् हाँसो…
लामो बाटो हिँड्दा हिँड्दै,
थाकिसके यी पाइलाहरू।

डरले घेर्छ मलाई,
डुबेजस्तो लाग्छ मन।
तिमी यहाँ भइदिए,
पुछिदिन्थ्यौ मेरा आँसु।

तैपनि कतैबाट,
उज्यालो झुल्किन्छ।
तिमीलाई कति माया गर्छु,
यो मनले मात्र बुझ्छ।

"अरूले जे भने पनि,
मनमा नलेऊ, " भन्छौ।
तिम्रो त्यही एउटा बोलीले,
यो मुटु फेरि हाँस्छ।

टुटेका सपना…
फिक्का छन् हाँसो…
तैपनि हिँड्दैछु म,
यी लामा बाटाहरू।

हराउँदा तिमी थियौ,
मेरो साथ बनेर।
जस्तोसुकै दुःख आए पनि,
माया दियौ मन खोलेर।

टुटेका सपना…
फिक्का छन् हाँसो…

तिमी नै हौ जस्तो लाग्छ,
मेरो सबैभन्दा आफ्नी।
हरेक पल झन् गहिरिन्छ,
तिम्रो माया यो मुटुमा।

एक दिन पक्कै आउनेछ,
यी बाटाहरू टुंगिने।
यति लामो यात्रा काटेर,
हामी फेरि भेटिने।

यी थाकेका पाइलाहरू,
एक दिन तिमी भेट्नेछन्।
त्यो दिन नआउन्जेलसम्म,
म हिँडिरहनेछु।

टुटेका सपना…
फिक्का छन् हाँसो…
तैपनि हिँड्दैछु म,
यी लामा बाटाहरू।

हराउँदा तिमी थियौ,
मेरो साथ बनेर।
जस्तोसुकै दुःख आए पनि,
माया दियौ मन खोलेर।

टुटेका सपना…
फिक्का छन् हाँसो…

पीडामाझ पनि अडिन्छु,
तिम्रै लागि लड्छु म।
यो बाटोले थकाए पनि,
तिम्रै आशामा हिँड्छु म।

जति अँध्यारो रात भए पनि,
तिम्रो उज्यालो सम्झन्छु।
तिमी मेरो मनमा छौ,
त्यसैले अझै बाँचिरहन्छु।

टुटेका सपना…
फिक्का छन् हाँसो…
तैपनि हिँड्दैछु म,
यी लामा बाटाहरू।

हराउँदा तिमी थियौ,
मेरो साथ बनेर।
जस्तोसुकै दुःख आए पनि,
माया दियौ मन खोलेर।

टुटेका सपना…
फिक्का छन् हाँसो…
टुटेका सपना…
फिक्का छन् हाँसो…