Dorothy Parker 01 - ഒരു ചിത്രം Poem by Unnikrishnan Sivasankara Menon

This poem is translation of the poem "A Portrait" by Dorothy Parker.

എന്റെ പ്രണയം പെട്ടെന്നു വരുന്നതും
പെട്ടെന്നു തന്നെ പോകുന്നതും ആകകൊണ്ട്
ഒരിത്തിരി ഇവിടെയും
പിന്നൊരിത്തിരി അവിടെയു-
മായി പങ്കുവെയ്ക്കപ്പെടുന്നതുകൊണ്ട്
എന്റെ പ്രതിജ്ഞാവാക്കുകളാൽ
എന്താകാനാണ്?
എന്റെ ഹൃദയം പിൻമാറാനൊരുക്കമില്ല,
മനസ്സിനാകട്ടെ,
സങ്കടങ്ങളുടെ പാതവും വേഗവും
നേരിടാനുള്ള കെല്പ് ഏറ്റവും പതുക്കെയും.
എന്താണെൻ ശപഥം?
നിനക്ക് എന്റെ നനുത്ത
കുഞ്ഞുപ്രണയങ്ങളെ
വെളിവാക്കേണ്ടതുള്ളപ്പോൾ,
മറുപടിയായി, ചുമ്മാ ചുമൽ ചുളിച്ച്
'ആണോ? ' എന്നു ചോദിക്കാൻ മാത്രം
എനിക്കു കഴിയുമ്പോൾ,
എന്താണെൻ ശപഥം?

ജനനത്തീയതിയും
മരണത്തീയതിയും
വിവാഹദിനവും കൊത്തിയ
ഒരു വൻശില പോൽ
എന്റെ കഴുത്തിൽ തൂങ്ങുന്ന
ഹൃദയത്തിന്റെ ഭാരമെന്തെന്ന്
നിനക്കറിയില്ല.
ഓരോ തവണ പ്രണയിക്കുമ്പോഴും
അത് എന്റേതുതന്നെയെന്ന്
എനിക്കു തോന്നുന്നു, എന്നല്ല
ആരെടുത്താലും,
ഇപ്പോൾ ഈ ചെറുക്കനോ
അതല്ല ആ ചെറുക്കനോ,
ഭാഗ്യഹീനയും ദയനീയയുമായ
എന്റെയീ ഹൃദയം
ആർക്കെങ്കിലും
കൊടുത്തുതുലയ്ക്കാൻ
ഞാൻ വെമ്പുകയാണ്.