Dulce Bellum Inexperto Poem by Madrason .

Het begint telkens weer
als een perpetuum mobile
als vanzelfsprekendheid
van de menselijke vergissing
men wilde elkander helpen
in het heetst van de strijd
de gemoederen steeds bedaren
zonder zicht op de gevaren
in des monsters muilen staren
dat de mens kwetsbaar is
gewis en zeer zeker vaak normaal
ja, dat klopt allemaal
tot aan die kleine groep
het opstootje, de volle zaal
dan begint de waan van
het vredig samengaan
de helse woede van de mens
breekt dan al snel door muren
men kent gebod noch buren
als men komt tot aan haar grens
…...daar schoot de noeste vlerk
de eerste kogel door de kerk. M