We filmen de nostalgie
alsof de harde werk'lijkheid
een tijd vraagt om verpozen
verpakken haar nog met wat rozen
verruilen haar voor de illusie
van de maakbaarheid
de tand des tijds bijt
diep in onze open wonden
ze vult niet meer de harten
maar enkel nog de monden. M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem