[Gdy już sunący zboczem gruzowo-błotny strumień Poem by MARZANNA BOGUMIŁA KIELAR

[Gdy już sunący zboczem gruzowo-błotny strumień

Gdy już sunący zboczem gruzowo-błotny strumień
rozerwie tę aluwialną pokrywę, życie, i wymiesza nas z gliną
i kamieniami,

poznam cię po korzeniu, po drobnej rdzy na blaszce pierzastego liścia.
Poznam cię po nasieniu i liściowych bliznach,
po ochronnej łusce na zimującym pąku -

będę całować cię
wargami z ziemi

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success