De klimop klimt op, klimt op de klimop,
hij stijgt en hij stijgt en is droog
de klimop klimt op, klimt omhoog
neemt alle sappen uit de worteltenen
zuigt al het zonlicht naarstig in zich op
de buitengewoon hoogleraar kruipt tevreden
en kijkt het liefste niet meer naar beneden
maar bij het hoogste raampje aangekomen
na geploeter en gezweet en tranen
zich langs lijster, muis en beer een weg te banen
trekt er met een ruk weg uit haar bestaan
zo nonchalant plots ongedaan …..
gelukkig zijn haar wortels blijven staan. M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem