De Hokjesgeest mag niet uit zijn jasje groeien
dat doet de hersencellen van de toe-bedelers stoeien
luiheid welke lafheid promoot wordt nooit groot
eerlijke liefde en passie breekt door alle tralies heen
en sterker nog dwars door betonnen muren
dus laat de buren turen van de onverschilligheid
laat het zaadje maar dwars door het asfalt bloeien
laat de jaloezie maar verdwaasd in haar eigenwaan staan
dus zet nu eens uw kramp maar op een kier
en laat dat deurtje vol plezier ter ontspanning
toch minimaal zo ietwat half open. M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem