Gevallen Ster Poem by Madrason .

Ik duwde ze weg
want ik wilde geen pech
meer
ik wierp de armen van me
af
die armen
misschien had ik ze ooit
nog vastgehouden
en getroost voorheen
ik voelde de benen
om me heen die
spartelden, verdwenen
ik duwde van me af
en maakte van me los
ik wilde niet als tros
met hen
ten ondergaan
maar nu voelt
het leven
als een anker
als een kankergezwel
weet je wel
wat jij hebt gedaan
je leeft nog
je bent herrezen
opgestaan
maar toch
hoor ik nog
de stemmen
ze beklemmen me
tot ik ze niet meer horen kan
ben ik een man
hoe moet
ik met zo'n anker
dan toch verdergaan! M