Als je vlucht op een eiland dan wordt je een eiland, de rest van je mens zijn, je wezen, je kern blijft onder water. Als je luistert naar wat anderen vinden zonder het op eigen bezinning en ervaring over te nemen, lever je een stuk van je zijn in. Als je liegt en jezelf niet vergeeft en corrigeert, steel je een stukje van het zelf. Er zijn meer succesvolle psychopaten, schizofrenen en neuroten, manische mensen dan normale. Ze "komen over als" krachtige mensen met veel zelfkennis en zelfkritiek en mensenkennis, met een ietwat botte bijl mentaliteit door het concept selfmade! normale mensen die met geduld en inzicht opbouwend iets neerzetten. Die "normale" individu wordt groot op de schouders van anderen en voor misschien 20 procent door de zelfdrive, zelf verdiende persistentie. De normale mens heeft dat vaak uiteindelijk ook begrepen de andere groepen begrijpen dat dus niet echt, ze kunnen het papegaaien maar je voelt dat het niet werkelijk bij ze binnenkomt (psychopathie voer voor technocraten) !
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem