Te midden van stilte klinkt een stem,
onverschrokken, ongehinderd door twijfel.
Waar anderen zwijgen, breekt het woord,
scherp als steen tegen glas.
Grenzen bestaan slechts in de ogen
van wie ze vreest.
Durf te lopen waar niemand durft te kijken,
te vragen wat niet gevraagd mag worden,
te bestaan zonder toestemming.
Moed is geen schreeuw, maar een stap vooruit,
tegen de stroom, tegen de blik van afkeuring.
En zelfs als de wereld sist van verontwaardiging,
blijft de waarheid onwrikbaar staan.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem